Жизнь была прекрасной! - слова, музыка, исполнение Веты

https://www.instagram.com/tv/CW-4nijq6Wx/?igshid=YmMyMTA2M2Y= Спасибо всем, кто слушал и слушает. Я пела эту песню за двое суток до операции по трепанации черепа (1 декабря 2021). Концерт той ночи "накануне" был для меня значимым. То, что пророчили врачи сбылось отчасти - да, со слухом проблемы, но память стала восстанавливаться, и через три месяца я уже почти всех вспомнила, правда, благодаря Володе. Он рассказывал мне о тех, кого я не могла вспомнить примерно так, показывая фото: "Ты выпускала диск этому человеку, проводила ему концерт...". Был и интересный момент - "проснулись" способности к английскому языку, но правда примерно через полгода они стали уходить, хотя основа осталась. Потом весна - тотальное облучение мозга, а осенью кибернож... Теперь вот (февраль 2023) снова метастаз... С памятью не всё в порядке, но близкие терпят🔥 ...главное - я научилась радоваться каждому новому дню. И если в нём могу что-то сделать - радость двойная❤️ Книга "Вкусы радости" почти дописана. А вот с книгой на турецком и русском "Дорога дружбы"/ "Dostluk Kapısı" пока стопор - ищу корректора по-турецки: если кто-то может помочь, буду благодарна. Жизнь была прекрасной! Что я с собою увезу, Когда в "земле Обетованной" Меня к ответу призовут? Что я с собою увезу, Чтобы придя на Страшный Суд Водою не сочились раны... Груз или пух прошедших лет? И неустроенность уклада? Друзей молчание в ответ? Груз или пух прошедших лет? Ожёг в ладони от комет? Или восторг за чью-то радость? Не забирай, не отнимай Не выученный стих – до завтра... Дай шанс, как в детстве, доиграть... Не забирай, не отнимай... Понять мне напоследок дай Тебя и Кафку. И вечером - в Пути Домой Не сетовать на всех нас – разных. И не конфликтовать с собой... И вечером - в Пути Домой, Не прикрывая боль рукой, Воскликнуть: - Жизнь была прекрасной! 05.03.2012 Şimdiden dinleyen ve dinleyen herkese teşekkürler. Bu şarkıyı kraniyotomiden iki gün önce söyledim (1 Aralık 2021). O geceki “önceki gün” konser benim için önemliydi. Doktorların öngördüğü şey kısmen gerçekleşti - evet, işitme sorunları vardı ama hafızam gelişmeye başladı ve üç ay sonra Volodya sayesinde neredeyse her şeyi hatırladım. Bana hatırlayamadığım şeyler söyledi. Volodya bana bir fotoğraf gösterdi ve anısını paylaştı: "Bu kişiye bir CD verdiniz, onun için Song Adası'nda bir performans düzenlediniz ...". Başka bir ilginç an daha vardı - İngilizce konuşma yeteneği "uyandı", ancak gerçek şu ki, asıl mesele kalmasına rağmen yaklaşık altı ay sonra dağılmaya başladılar. Sonra bahar - tam beyin radyoterapisi ve sonbaharda siber bıçak... Şimdi burada (Şubat 2023) yine metastazlar... Hafıza yeterince çalışmıyor ama akrabalar anlıyor ve saklıyor🔥... Asıl mesele, her yeni günün tadını çıkar. Ve bu günde bir şeyler yapabilirsem - çifte keyif ❤️ "Tatlar Neşe" kitabı neredeyse bitti. Ama şimdilik, Türkçe ve Rusça "Dostluk Yolu" / "Dostluk Kapısı" kitabıyla hala sıkışıp kaldım - Türkçe bir düzeltmen arıyorum: Biri yardım ederse minnettar olurum. "Vaat Edilmiş Topraklar" da olmak üzere yanıma ne alacağım? Son güne geldiğimde yanımda ne götüreceğim? Yaralar ne ile sızacak: su veya kan? İçimde ne olacak: geçmiş yılların yükü veya hafif tüyü? Yoksa yol mu karışacak? Arkadaşlar yanıt olarak sessiz kalacak mı? Kargo mu yoksa geçmiş yılların hafif tüyleri mi? Kuyruklu yıldız avucunuzun içinde yanacak mı? Yoksa başkasının sevinci için ben zevkten mi ayrılacağım? Alıp götürme, Öğrenilmeyen ayeti götürme - en azından yarına kadar... Oyunu bir çocuk gibi bitirmem için bana bir şans ver... Almayın, götürmeyin... Seni ve Kafka'yı tam olarak anlamama izin ver. Ve akşam - eve giden sonsuz yolda, hepimiz anlayalım - farklıyız. Ama kavga etmemek... Ve akşam - eve giderken, acıyı elinizle kapatmadan, bana itiraf etme gücü verin: - Hayat harikaydı!