Тодар Кляшторны, верш “Зазімак”

Тодар Кляшторны, верш “Зазімак” Чытае Мікалай Бойка, галоўны рэдактар грамадска-папулярнага і літаратурна-мастацкага часопіса «Адзінства»/«Единство» Самарскай абласной грамадскай арганізацыі беларусаў "Руска-Беларускае Братэрства 2000" Мерзлы месяц з-за гор васількамі Перасыпаў азёрную сінь. Стыне ўсё... Ледзянымі сярпамі Выйшла восень рабіну касіць. Тоўпы зор снегавым пералівам Разматалі ў палях павады. Быццам коні з намыленай грывай У пацемках застылі сады. Хтосьці там, у шырокім прыволлі, Дзе узмежкі гараць серабром, Заспяваў пра шырокае поле, Засвістаў ледзяным салаўём. Эх, як рвецца душа у прасторы! Штосьці хочацца вечна кахаць, і дзіцячае радасці зоры Ў ледзяных перазвонах збіраць. Мерзлы месяц з-за гор васількамі Перасыпаў азёрную сінь. Стыне ўсё... Ледзянымі сярпамі Выйшла восень рабіну касіць. (1927) У пацёмках застылі сады. Хтосьці там, у шырокім прыволлі, Дзе узмежкі гараць серабром, Заспяваў пра шырокае поле, Засвістаў ледзяным салаўём... Эх, як рвецца душа у прасторы, Штосьці хочацца вечна кахаць І дзіцячае радасці зоры Ў ледзяных перазвонах збіраць.